Walter Frick

ترجمه: سعید نصرت‌ آبادی

نویسنده می‌گوید، همان‌گونه که ماشین‌ها از ابزارها به همکاران تکامل پیدا می‌کنند، پذیرفتن آن‌ها به چیزی مهم‌تر از صرف پذیرفتن فناوری‌‌های جدید تبدیل می‌شود.

نخستین چالش، به‌رسمیت‌شناختن این موضوع است که کامپیوترها بیش‌تر از ما می‌دانند. برای مثال، «الگوریتم‌گریزی» سبب شده که افراد قضاوت‌های انسانی را نسبت به قضاوت‌های ماشینی ترجیح دهند. این امر می‌تواند منجر به تصمیم‌های بدتر (از تشخیص بیماری‌ها گرفته تا پیش‌بینی نتایج سیاسی) شود. پیام به مدیران این است که کمک به انسان‌‌ها برای اعتماد به ماشین‌های متفکر ضروری خواهد بود.

یک راه تشویق این اعتماد آن است که روبات‌‌ها را بیش‌تر شبیه انسان‌ها کنیم. پژوهشگران کارنگی‌ملون این ایده را با یک روبات‌ مستقل به نام اسنک‌بات که دارای چرخ، بازو، صدای مردانه و یک دهان ال.ای.دی (که می‌توانست هم بخندد و هم اخم کند) کشف کردند. افراد در محل کار با او گفت‌وگو و با مهربانی رفتار می‌کردند. ولی این رویکرد ممکن است ما را به سمتی سوق دهد که ایمان بیش از حدی به توانایی‌‌‌های ماشین‌ها داشته باشیم.

این‌که چگونه با ماشین‌های متفکر کار ‌کنیم تحت تاثیر نوع کار، نحوه چارچوب‌بندی آن و شیوه‌ طراحی ماشین خواهد بود. ولی در شرایط مناسب، به‌طور شگفت‌انگیزی مردم از همکار روبات‌ استقبال می‌‌‌کنند.