سايت مديريت فرا، مشاوره آموزش سايت مديريت فرا، مشاوره آموزش سايت مديريت فرا، مشاوره آموزش

تنها راه ایجاد سازمانی برازنده آینده، ساختن سازمانی برازنده انسان است..(گری همل)

انتشارات سازمان مديريت فرا
  صفحه اصلي سازمان مديريت فرا
  درباره مديريت فرا و نشر فرا
  كانون نشر و مديريت فرا
  اخبار نشر و مديريت فرا
  ارتباط با سازمان مديريت و نشر فرا
  شرايط و مقررات سايت / انتقادات و پيشنهادات
  فرم عضويت در سايت فرا
  فرم اشتراك آنلاين ماهنامه گزيده مديريت
  درگاه پرداخت اينترنتي آنلاين سازمان فرا
  خلاصه كتابهاي انتشارات مديريت فرا
  روزنامه های امروز

جستجو در سايت فرا :
چنانچه در عبارت مورد جستجو حرف ی وجود دارد از ی فارسی و ِي عربی استفاده نمایید.
جستجوي پيشرفته:


پذيرش اعضا

شناسه

 
 

رمز عبور

 
 
ذخيره شود
 

 
 

  عنوان مقاله : چگونه شرط عدم‌رقابت در قرارداد باعث كاهش عملكرد مي‌شود

Article Title: How Noncompetes Stifles Performance
Author:
تعداد صفحات:

  خلاصه مقاله
 
نخبگان

چگونه شرط عدم‌رقابت در قرارداد باعث كاهش عملكرد مي‌شود

How Noncompetes Stifles Performance

ترجمه شیرین ناظرزاده

By On Amir/ Orly Lobel[1]

بند عدم‌رقابت، يكي از مشخصه‌‌هاي استاندارد بسياري از قراردادهاي كاري است. پژوهش‌ها نشان مي‌دهند در آمريكا کم‌وبیش نيمي از مهندسان و هفتاد درصد از مدیران ارشد در شرکت‌های سهامی عام، قراردادهايي امضا كرده‌اند كه امکان كار برای رقیب کارفرما یا راه‌اندازی شركت‌هاي رقيب را محدود مي‌كند. بر اساس عقل متعارف، اين قراردادها براي كسب‌وكارهای نوآوري‌محور حياتي هستند،‌ زيرا كمك مي‌كنند تا اطلاعات و نخبگان اختصاصی به دست رقبا نیفتند.

اما این نوع قراردادها می‌توانند شمشیر دولبه باشند. حجم رو به افزايشي از شواهد نشان مي‌دهند كه نوآوري، بهره‌وري و رشد اقتصادي همگي در مناطقي كه قوانين محلي اجازه چنين قراردادهايي را نمي‌دهند (یا نهادها اجبار نمي‌كنند)، بيش‌تر است. مثال بارز اين موضوع سيليكن‌ولي است. احتمالا دليل آن اثرات مثبتي است كه در نتيجه آزادي كارمندان براي جابه‌جايي در شركت ايجاد شده است.

پژوهش جديد، دليل ديگري را براي بازاندیشی درباره تحميل چنين محدوديت‌هايي نشان مي‌دهد. در يك آزمايش وسيع، ما دريافتيم افراد در شرايط شبيه‌سازي شده با قرارداد عدم‌رقابت انگيزه کم‌تري از خود نشان مي‌دهند و هنگام انجام وظايفي كه نيازمند تلاش هستند نتايج بدتري كسب مي‌كنند. چرا؟ ما معتقديم وجود محدوديت‌ها روي اشتغال آينده نه‌تنها آینده بیرونی آن‌ها را مبهم مي‌سازد، بلكه احساس تملک آن‌ها از شغل‌‌شان و تلاش تمايل به توسعه مهارت‌ها‌يشان را كاهش مي‌دهد. اين كاهش عملكرد مي‌تواند براي يك شركت بسيار آسيب‌زننده‌تر باشد تا از دست دادن واقعي كارمندان.

ما 1028 داوطلب را براي انجام يك وظيفه برخط در قبال پرداخت دستمزد استخدام كرديم. از نيمي از آن‌ها خواسته شد يك كار کاملا تلاش‌محور را انجام دهند (ایجاد ماتريس‌هايي که مجموع اعدادشان ده باشد) و از نيمي ديگر خواسته شد يك فعاليت خلاقانه انجام دهند (به كلمه‌هايي فكر كنيد كه به‌شدت وابسته به كلمات ديگر هستند). برخي از افراد در هر دو گروه تحت محدوديت قرارداد عدم‌رقابت قرار گرفتند: به آن‌ها گفته شد گرچه ممکن است در آينده براي انجام کار مشابهی دعوت شوند، اما پذيرفتن كاري مشابه كار فعلي براي آن‌ها ممنوع است. براي سايرین محدوديتي تعيين نشد.



[1]. اون امیر، استادیار بازاریابی در دانشگاه کالیفرنیاست. اورلی لوبل، استاد قانون کار و استخدام در دانشگاه سان‌دیگو و نویسنده کتاب «نخحبگان می‌خواهند آزاد باشند» (انتشارات دانشگاه ییل، 2013) است.





تمام حقوق مادي و معنوي مطالب اين سايت براي «سازمان مديريت فرا» محفوظ است
Powered By Azadi Network